( اى رسول ما در حال وحى ، استماع صوت و كلام كن و با شتاب و عجله زبان بقرائت قرآن مگشاى بلكه تا خاتمهء وحى صبر كن كه بعهدهء ماست قرآن را مجموع و محفوظ داشته بر تو فرا خوانيم و پس از خواندن و پايان وحى ، پيرو آن باش و بتعليم امت كوش ، آنگاه بر ماست كه حقايق آن را بر تو بيان كنيم و احكامش را بر قلبت مشروح سازيم ) . شيخ مفيد رحمة اللّه عليه ( متولد 338 - متوفى 413 قمرى ) پس از نقل كلام ابن بابويه ميفرمايد : اما اينكه تمام قرآن در شب قدر نازل شده ، از ظاهر قرآن و اخبار بعيد به نظر ميرسد و محتمل است مراد آن باشد كه قسمتى از قرآن در شب قدر و بقيه متدرجا تا زمان رحلت پيغمبر اكرم نازل شده باشد و در مورد عدم تعجيل در قرائت قرآن ، چون پيغمبر اسلام ، قرآن را حرف به حرف با جبرئيل امين ميخواند لذا خداى متعال امر فرمود كه شتاب در خواندن منما و به آنچه جبرئيل فرود آورده گوش فرا دار و پس از اتمام ، آن را بخوان . تبصره 1 - از مجموع گفتار بزرگان دين چنين نتيجه گرفته مىشود كه قرآن مقدس يك وجود جمعى و يك وجود تدريجى دارد . وجود جمعى علمى و حقيقت قرآن در ماه رمضان و شب قدر از لوح محفوظ به بيعت معمور ( قلب پاك نبى اكرم ) نازل شده و خداوند سبحان پيامبر خود را از تمام آن آگاه ساخت و وجود تدريجى قرآن ، نزول آيات و سوره‌ها بتدريج مىباشد بعبارت ديگر قرآن عظيم دو مرتبه نازل گرديده ، مرتبهء اول حقيقت و واقع تمام آن و بار دوم تدريجا سوره بسوره و آيه به آيه و بطوريكه گفته‌اند سرّ نزول همگى قرآن در يك بار براى عظمت آنست و جبرئيل امين تمام آن را مانند تورات و انجيل يك مرتبه بر قلب پاك پيامبر اسلام نازل نموده : نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ - آيه 193 سورهء شعراء ) . و از جهت برترى و فضيلت آن حضرت نسبت بانبياى گذشته براى مرتبهء دوم در